كرامتها و شهادت امام زين العابدين در كتابهاىروايى ، بسيار به اين حديث قدسى برمىخوريم كه مىفرمايد : « عَبْدى أَطِعْنى تَكُنْ مَثَلى أَقُولُ لِلْشَّىْءِ كُنْ فَيَكُون وَتَقُولُ لِلْشَّىْءِ كُنْ فَيَكُونَ » . « 1 » در قرآن نيز مثالهاى واقعى از تاريخ انبيا و صالحانى كه خداوند دعاهايشان را در امورى كه مردم در آنها به درماندگى رسيده بودند ، اجابت كرده است ، فراوان است . آيا طوفان نوح و كشتىاش و آتش ابراهيم كه خداوند آن را سرد و بى گزند ساخت و عصاى موسى كه به صورت اژدهاى آشكار مىشد و سخن گفتن عيسى در گهواره و استجابت دعاى ابراهيم و زكريا كه خداوند با وجود آنكه پير و ناتوان شده بودند . بديشان فرزندانى عطا فرمود ، كرامت خداوند نبود كه به اين بندگان مخلص عطا فرموده ؟ پس چرا بر برخى گران است كه همچنان كه كرامتهاى خدا را بر پيامبران مىپذيرند ، كرامت حضرتش را بر ديگر اولياى وى بپذيرند ؟ !

--> ( 1 ) - بنده‌ام مرا فرمان بر تا چون من شوى . من به چيزى مىگويم « شو » مىشود و تو هم به چيزى مىگويى « شو » مىشود .